Clicky

Het geheim van inspiratie – The Optimist

  • By admin
  • November 30, 2016
  • Comments Off on Het geheim van inspiratie – The Optimist

As Vicki Wyatt attaches electrodes to my scalp with a generous glop of slimy goo, I’ll admit I’m a little skeptical about the calming effects of the treatment I’m about to experience. Dr. How does the ratio between grey matter and white matter change? Arns Brainclinics Diagnostics , Nijmegen , The Netherlands 1 M. This extends previous studies, which show that evoked theta activity could underlie the generation of the ERN… This non-invasive technique has a substantially higher spatial resolution compared to EEG [7]. Yes.

Otherwise, IFC opens novel perspectives for influencing brain activity in specific dysfunctional small- and large-scale neuronal networks with a reasonable spatial resolution. We explored the feasibility of self-regulation of the rostral anterior cingulate cortex (rACC) activation in patients with PHN through rtfMRI neurofeedback and regulation of pain perception. 2003; Emmert et al. Om dat voor elkaar te krijgen moet ik alle hersengolven uitbannen die de ontspannen concentratie verstoren, dat wil zeggen de golven die horen bij hyperactiviteit, depressie en het maar al te bekende gevoel dat je begint te malen. Ik heb een nacht achter de rug van luiers verschonen, wiegen en voeden. Concentratie is op dit moment niet bepaald mijn sterkste punt. What happens in the brain in this context has been unclear up to now.

Transient distortion of this activation (repetitive transcranial magnetic stimulation, rTMS) may improve tinnitus. Neurofeedback was jarenlang geen erkende behandeling in de medische wereld, maar er komt steeds meer bewijsmateriaal voor het opmerkelijk positieve effect dat de behandeling kan hebben op iedereen, van topsporters en musici tot gewelddadige criminelen en kinderen met ADHD (aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit). De database van de Amerikaanse National Library of Medicine bevat tientallen wetenschappelijke studies over neurofeedback uit de afgelopen twee jaar. A relevance for peripheral deafferentation has also been proposed in the field of neurogenic pain, which prompted some authors to envisage that a similar mechanism might be at the source of tinnitus and neurogenic pain 19 20 21 22 23 . Het begint allemaal met de slijmerige elektroden die op de schedel worden bevestigd en een klein deel van de elektrische symfonie oppikken die continu door de hersenen wordt geproduceerd. De neuronen, de miljarden cellen waar de cortex en het zenuwstelsel uit bestaan, vuren elektrische en chemische signalen over synapsen – de schakelstations waar ze samenkomen – om informatie door te geven. Die minieme elektrische impulsen zijn essentieel voor ons bewustzijn en lichamelijk functioneren: bij iedere hartslag, elke keer dat je in schel licht met je ogen knippert of bij aangenaam nieuws glimlacht, komt een hele stroom elektrische activiteit op gang.

De elektrische impulsen van de hersenen nemen de vorm aan van golven, die worden onderscheiden naar hun frequentie: het aantal keer dat ze zich per seconde herhalen. De traagste zijn de deltagolven, die bij diepe slaap door de hersenen worden voortgebracht. Dan komen de thetagolven, eveneens een trage beweging met vier tot acht cycli per seconde, die veelal in verband wordt gebracht met de creatieve en onwillekeurige gedachten die opkomen als je slaperig bent of dagdroomt. Alfagolven van acht tot twaalf cycli per seconde maak je wanneer je wakker en ontspannen bent, en de nog snellere betagolven wanneer je bezig bent problemen op te lossen of waakzaam of bezorgd bent. De snelste patronen van boven de dertig cycli per seconde vormen de gammagolven, die meestal zwak en moeilijk te signaleren zijn en worden geassocieerd met denken op hoog niveau. Een overdaad of gebrek aan een van deze frequenties gaat vaak samen met depressies of andere emotionele stoornissen en leerproblemen. The evaluation process takes some time.

Bij neurofeedback worden deze golven gelezen, in een computer ingevoerd en in visuele vorm vertaald – in mijn geval correleerde de lethargische staat van het lieveheersbeestje met een bepaald niveau van elektrische activiteit in mijn hersenen. Dit berust op het principe dat je je hersengolven onder controle kunt krijgen als je ze ziet, door je hersenen te trainen om het gewenste activiteitsniveau te produceren, zoals je je stem kunt trainen om een bepaalde noot te halen. Zo hebben kinderen met ADHD vaak te veel trage hersengolven (delta of theta) en te weinig snellere golven die hen in staat stellen zich te concentreren, zichzelf bezig te houden en productief te denken. Wanneer je bijvoorbeeld te veel angst producerende betagolven hebt, moet je proberen thetagolven te maken om tot rust te komen. Prior to the experiment, a written informed consent was obtained from all participants after the experimental nature and procedure were interpreted and their questions were answered. To be useful for an individual, the feedback must be sufficiently different from the noise (and artefacts) such that the individual can discriminate it and detect changes in the feedback signal. phantom limb pain [6], complex regional pain syndrome (CRPS) [7], fibromyalgia syndrome [8].

In the past decade, significant progress in identifying the neural underpinning of AVHs has been made. Een van die therapeuten is Martin Wuttke, een pionier op het gebied van neurofeedback, die bekend is om de opmerkelijke resultaten die hij heeft behaald, allereerst bij zichzelf. Additionally, chronic pain patients show altered functional connectivity of the prefrontal cortex (PFC) and the insula with the default mode network (Napadow et al., 2010; Baliki et al., 2011). Through successfully encoding predictions in an accurate manner, they minimize prediction errors or deviations from these predictions, and these are seen as the neural systems demonstrating an attenuated response to these predictable events; permitting the serial updating of prediction to create a picture of the external world. Om die ervaring te vergemakkelijken en geloofwaardiger te maken door er een wetenschappelijke basis aan te geven, greep Wuttke terug op neurofeedback. Neurofeedback began to gain a devoted following of patients and clinicians who swore by its effects. Gebruikers van neurofeedback zijn ervan overtuigd dat met de juiste technologie delen van de hersenen kunnen worden wakker geschud die te slaperig zijn, en dat gebieden die doordraaien tot rust kunnen worden gebracht.

De resultaten veranderden Wuttkes leven. Klauer (1993) showed that the overall effect size of prepost data from an experimental and control group can be computed as d corr = d post – d pre. Wuttke is ervan overtuigd dat patiënten minder snel terugvallen als ze merken dat ze innerlijke rust zonder drugs of alcohol kunnen krijgen, een inzicht dat hij ‘ontwaken’ noemt. 239-249. Sindsdien heeft Wuttke duizenden neurofeedbacktherapeuten opgeleid en een kring van patiënten verzameld, die stellen dat neurofeedback je leven kan veranderen. In addition, within the AP group this specific electrophysiological marker was predictive of pitch-labeling performance by explaining about 30% of behavioral variance. Thus, replication would be of great value for verifying the effect of rtfMRI neurofeedback [16].

The CSQ has been repeatedly applied to healthy subjects in experimental pain studies (Hastie et al. Geen wonder dus dat de jongen moeilijkheden had. Maar toen hij op zijn zesde naar groep drie ging, begon Black, directrice van het Family Art Therapy Center in Clayton, een dorp in Georgia, zich ernstige zorgen te maken over Ethans problemen. Ethan, die sociaal en cognitief achterliep, had een hekel aan school, ondanks alle energie die zijn onderwijzers en zijn moeder investeerden in een speciaal lesprogramma en gedragstherapie. No, this isn’t some new tweenage computer craze. ‘Als hij echt driftig werd, kon hij zich pas weer beheersen als hij eenmaal uitgeput was.’ Van een kinderpsycholoog kreeg Ethan het etiket ADHD. Ze schreef hem medicijnen voor, maar Black wilde absoluut geen pillen en wendde zich tot Wuttke.

Met een scan van de hersengolven stelde Wuttke vast dat Ethan geen normale hoeveelheid betagolven vertoonde, de relatief snelle golven die horen bij aandacht en geconcentreerd denken. The healthy control group consisted of 15 male subjects (mean age 58.8, 41-64 yrs). ‘Voor het eerst van zijn leven kon hij een verhaal chronologisch vertellen; binnen drie weken scoorde hij tienen voor spellen en stonden wij en zijn onderwijzers versteld van hem.’ Na zeven weken was Ethan in staat zich te beheersen en waren zijn driftbuien verleden tijd. Black was zo onder de indruk, dat ze subsidie aanvroeg om neurofeedback te gebruiken bij de jeugdige delinquenten die regelmatig door justitie naar haar kliniek werden gestuurd voor gedragstherapie. Die therapie voor deze jonge misdadigers was volgens Black ‘geldverspilling’, maar de zeven jongeren die aan het programma met intensieve neurofeedbacktherapie begonnen, gingen met sprongen vooruit. Neurofeedback biedt geen genezing voor aandoeningen als ADHD, depressies of verslaving. Maar dankzij neurofeedback wordt het wel mogelijk de benodigde hersengolven te produceren die kunnen zorgen voor de aandacht, de rust of het contemplatief bewustzijn die nodig zijn om de achterliggende problemen aan te pakken.

Die hersengolven kun je niet met pure wilskracht oproepen. Ikzelf merkte al snel dat succes juist afhankelijk was van loslaten. ‘Het is niet iets bewusts’, benadrukt Wuttke. ‘Je moet je overgeven aan het proces en je hersenen zelf het werk laten doen. Je gaat naar diep gelegen delen van de hersenen om verstorende hersengolven te neutraliseren, en vaak komen er in extreme rusttoestand herinneringen en patronen boven, net of je in trance bent, en daarbij ontstaan nieuwe wegen’. Wuttke heeft het vaak over ‘scenario’s’ waar de hersenen zich aan houden: gedachtenpatronen waardoor je telkens weer op hetzelfde uitkomt. Neurofeedback helpt nieuwe scenario’s te vormen door nieuwe wegen in de hersenen aan te leggen.

Ze stelden een trainingsprogramma met neurofeedback en luistertherapie op om deze golven te stimuleren en het concentratievermogen van het jongetje te verbeteren, en binnen twee weken was Black overtuigd. Pas de laatste tijd wordt de therapie als methode voorzichtig geaccepteerd. Repeated measures analysis of variance (ANOVA) were performed not only in the BTR, beta-1, and theta but also their neighboring frequency bands alpha and low beta. The sample size in these patient studies (as well as in most studies in healthy volunteers) was between 2 and 40. B) Paradigm of the rtfMRI nurofeedback study. In those experiencing hallucinations, the efference copy of inner speech does not produce a corollary discharge of the expected experience. Hoewel de resultaten pas later in het jaar bekend worden gemaakt, laat onderzoeksleider L.

The target region was chosen based on significant activation within the lAIC/ACC during the functional localizer (summarized in Supplementary Table 1). Zoals de studie van de NIMH al aangeeft, betreft het onderzoeksterrein dat het meeste enthousiasme wekt de studies die aangeven dat de behandeling een medicijnloos alternatief kan zijn voor kinderen met ADHD, een aandoening die wel vijf procent van kinderen treft. Heftige medicijnen hiertegen zijn onderwerp van zorg geworden in de strijd om ADHD bij kinderen tegen te gaan. The results were dramatic: Children in the neurofeedback trial improved markedly on indices of attention and “metacognition” (the awareness of one’s mental processes), whereas children in the behavioral therapy group showed no significant improvement. Uit een onderzoek uit 2007 van het academisch ziekenhuis van Tübingen in Duitsland bleek dat bij ADHD-kinderen na een behandeling van enkele maanden niet alleen het gedrag en hun concentratievermogen ‘significant’ waren verbeterd, maar dat ook hun IQ met bijna tien punten was toegenomen – een effect dat ook een half jaar na het onderzoek nog aantoonbaar was. Sceptici hebben lange tijd volgehouden dat de positieve uitwerking van neurofeedback op kinderen met ADHD was toe te schrijven aan het placebo-effect – of het feit dat de kinderen dezelfde verbetering te zien zouden geven als ze evenveel tijd met hun ouders werkten aan concentratie vereisende spelletjes als puzzels leggen. Volgens die redenering is het niet de neurofeedback die ADHD-kinderen helpt, maar de aandacht en energie van de ouders en therapeuten die zich samen inzetten om het leer- en concentratievermogen te verbeteren.

Daarom hebben onderzoekers van de universiteit van Zürich een gecontroleerd onderzoek opgezet om neurofeedback van andere factoren te onderscheiden. Muhlnickel, T. De uitkomst was spectaculair: de kinderen in de neurofeedbackgroep scoorden aanmerkelijk beter op punten van aandacht en ‘metacognitie’ (besef van de eigen mentale processen), terwijl de kinderen uit de gedragstherapiegroep geen significante verbetering vertoonden. (2002) postulated that dyslexia is associated with a poor temporal resolution of speech sounds that specifically affects the processing of sound rise time. Before the stimuli, she had a conversation with each patient and practiced to elicit a constant painful sensation using an intensity that was manageable for the subject. Van de twee belangrijkste symptonen van ADHD, hyperactiviteit en onoplettendheid, waren de uitkomsten met name bij de laatste overduidelijk. Er is echter een addertje onder het gras: de onderzoekers merkten op dat de uitkomst leek te zijn ‘bevorderd door aspecifieke factoren, zoals ouderlijke ondersteuning of bepaalde kenmerken van de therapeutische omgeving en inhoud’.

Neurofeedback werkt dus wel, maar het is geen wondermiddel – ouderlijke ondersteuning en de juiste klinische omgeving, eventueel gecombineerd met andere therapieën, zijn essentieel om het potentiële effect te verwezenlijken. Sporters en artiesten noemen zulk succes wel ‘in een flow zijn’. Sommige sporters zijn ervan overtuigd dat ze dankzij neurofeedback in staat zijn malende gedachten uit te bannen en volkomen in hun spel op te gaan. Neurofeedback heeft zo’n goede reputatie gekregen, dat voetbalclub AC Milan een ‘lab’ heeft ingericht, waar de selectie bijeenkomt voor de mentale voorbereiding. In dit vertrek kunnen de spelers hun hersengolven bekijken op een computerscherm, terwijl een team psychologen hun vorderingen registreert. Gruzelier benadrukt dat met neurofeedback meer mogelijk is op het gebied van prestatieverbetering. The choice of the parameters depends on the available data set and could be made by iterative visual inspection 46 .

Uit dit onderzoek bleek een grote vooruitgang ‘niet alleen in hun artistieke prestaties, maar ook in de communicatie en hun uitstraling’. Als Wuttke lang genoeg praat over neurofeedback komt hij steeds weer terug op het begrip spirituele groei. ‘Je kunt dat allemaal bij elkaar nemen en de hersenen op orde brengen, maar het einddoel is dat het spirituele bewustzijn zich gaat manifesteren’, zegt hij. Uit onderzoek onder boeddhistische monniken in Tibet door Richard Davidson, directeur van het Lab for Affective Neuroscience van de universiteit van Wisconsin-Madison, bleek een verband te bestaan tussen spiritualiteit en de door neurofeedback gestimuleerde processen. De monniken, experts in meditatie, schijnen een uitzonderlijk niveau van gammagolven te kunnen produceren wanneer ze een staat bereiken die meestal transcendent wordt genoemd. Maar als neurofeedback een dergelijke staat kan bewerkstelligen en intensiveren, is het de vraag of de verschijnselen die we altijd met de term spiritualiteit omschrijven, niet gewoon het lichamelijke bijproduct zijn van een stoffelijke geest. Wuttke draait die sceptische vraag om.

‘In mijn optiek,’ zegt hij, ‘kunnen we een ervaring misschien wel fysiologisch lokaliseren, maar dat wil nog niet zeggen dat de stoffelijke hersenen de bron zijn van die ervaringen.’ Hij ziet de hersenen juist als ‘een transformator, iets wat energie tussen de metafysische en de fysische werkelijkheid geleidt’. Hij geeft toe dat neurofeedback niet per se jan en alleman kan helpen de transcendente staat van een Tibetaanse yogi te bereiken, maar, zegt hij, ‘het is mijn ervaring dat iedereen verlicht is, alleen weet niet iedereen het’. Na mijn eerste neurofeedbacksessie is de kans niet groot dat iemand mij zal houden voor een verlicht persoon – wat mijn vrouw grif bevestigt. Maar toen ik het rode beestje steeds vlotter over het scherm zag bewegen, gaf het wel een sterk gevoel van macht om te merken hoe goed je je verstand, je stemmingen en jezelf kunt sturen. In de weken die volgden, zou ik aan die gewaarwording terugdenken in momenten van stress, zoals de lange nachten met mijn nachtbrakers van kinderen. Kamen schreef het succes toe aan neurofeedback en werd woordvoerder van Hope139, een bedrijf in Michigan dat neurofeedbacktechnologie op scholen en in bedrijven wil introduceren om prestaties te verbeteren. De mogelijkheden van neurofeedback zijn voor een deel zo inspirerend omdat je je hersenen ermee een nieuw scenario kunt geven en zo je leven kunt herschrijven.

Comments are closed.